Od trzech dni prognoza zapowiada deszcz i rano w dniu ślubu ma rację. O ósmej para pisze do ciebie: parasolka i słowa „co teraz robimy?”. Konsultantka ślubna przenosi krzesła pod namiot. Wszyscy patrzą na ciebie, jakbyś mógł zamówić pogodę.
Nie możesz. Ale możesz przestać traktować ją jak wroga. Deszcz zmienia światło, kolory i to, jak ludzie stoją obok siebie, a niektóre z najlepszych zdjęć roku powstają w dni, których nikt nie chciał. Potrzebny jest plan, kilka nawyków z aparatem i czasem uczciwość, żeby wejść do środka.
Deszcz to światło, nie tylko pogoda
- Zachmurzone niebo to największy softbox, pod jakim kiedykolwiek będziesz pracować. Żadnych twardych cieni pod oczami, nikt nie mruży oczu, nie trzeba szukać cienia w południe. Skóra jest równa, a ludzi możesz obracać, jak chcesz.
- Mokre powierzchnie nasycają kolory. Liście, kamień i bruk robią się ciemniejsze i głębsze. Kolory, które w słońcu wyglądają płasko, nagle do siebie pasują.
- Ludzie podchodzą bliżej. Pod jednym parasolem, w drzwiach, pod marynarką trzymaną nad dwiema głowami pary stoją dokładnie tak, jak w słoneczne dni prosisz je, żeby stanęły.
Tracisz jasność. Licz się z wyższym ISO i szerszą przysłoną niż w pogodny dzień i z góry zdecyduj, że odrobina szumu jest w porządku.
Wiadomość, którą warto wysłać tydzień wcześniej
Plan na deszcz działa najlepiej, kiedy w dniu ślubu nie jest już nowością. Gdy tylko prognoza zaczyna się chwiać, napisz krótko i zamień niepokój w plan.
Dzień dobry, Anno,
też widziałem prognozę na sobotę. Deszcz zmienia mniej, niż się wydaje, i często daje najmiększe światło w całym roku.
Jeśli będzie padać, portrety zrobimy blisko sali: na zadaszonym ganku, przy starych drzwiach stodoły i, jeśli będziecie mieli ochotę, dziesięć minut na zewnątrz pod przezroczystymi parasolami. Wezmę dwa. Jeśli będzie lało, zostaniemy w środku i wykorzystamy duże okna w sali.
Mam tylko jedną prośbę: buty, których nie będzie Wam szkoda zamoczyć na część na zewnątrz, i ręcznik w samochodzie.
Spokojnie i konkretnie. Para, która wie, że jest plan, przestaje co godzinę sprawdzać prognozę.
Jak sprawić, żeby deszcz było widać
Deszcz jest na zdjęciu zaskakująco trudny do zobaczenia. W płaskim świetle na tle jasnego nieba po prostu znika.
- Oświetl go od tyłu. Krople stają się widoczne, kiedy światło przechodzi przez nie w stronę obiektywu: latarnia, oświetlone okno, reflektory samochodu, jasny pas nieba nisko za parą.
- Postaw za nim coś ciemnego. Żywopłot, otwartą stodołę, rząd drzew. Krople pod światło na ciemnym tle są wyraźne, na białym niebie ich nie ma.
- Wybierz: kreski czy koraliki. Duża kropla deszczu spada z prędkością około dziewięciu metrów na sekundę. Przy 1/60 s pokonuje około 15 centymetrów, gdy migawka jest otwarta, i rysuje linię; przy 1/1000 s przesuwa się o około 9 milimetrów i zostaje koralikiem. Żadna opcja nie jest właściwa, po prostu opowiadają co innego.
- Sięgnij po dłuższy obiektyw. Kompresja układa krople w warstwę między tobą a parą i lekka mżawka wygląda jak deszcz.
Parasole, drzwi i zadaszenia
- Przezroczyste parasole warto mieć ze sobą. Twarze pod nimi zostają oświetlone i widoczne. Czarny parasol zamienia dwie twarze w jeden cień, kolorowy barwi skórę.
- Pracuj na krawędzi zadaszenia. Ustaw parę tuż w środku drzwi, ganku albo łuku, twarzą na zewnątrz. Zostają suche, światło na twarzach pada z otwartego nieba, a deszcz spada w kadrze między wami.
- Zrób z parasola bohatera kadru. Z góry, od tyłu, z daleka przez pole: jeden parasol w szerokim szarym krajobrazie to często zdjęcie dnia.
- Zadbaj o własne schronienie. Drugi fotograf albo gość z parasolem nad tobą uwalnia obie ręce. Jeśli nikogo nie ma, osłona przeciwsłoneczna na obiektywie, a ty pod okapem.
Kałuże i odbicia
Po najmocniejszej ulewie robotę wykonuje ziemia.
- Zbliż obiektyw do wody. Kałuża wielkości tacy, sfotografowana z kilku centymetrów, staje się lustrem dla całego budynku i dwojga ludzi.
- Poczekaj, aż się uspokoi. Spadające krople rozbijają odbicie na kręgi, między ulewami woda się wygładza.
- Odwróć kadr, jeśli chcesz. Odbicie obrócone do góry nogami w obróbce to stary trik, ale wciąż zaskakuje.
Jak utrzymać sprzęt przy życiu
- Najpierw osłona, potem zdjęcie. Pokrowiec przeciwdeszczowy albo nawet foliowa torba z dziurą na obiektyw i osłona przeciwsłoneczna przez cały dzień: trzyma większość kropli z dala od przedniej soczewki.
- Ściereczka z mikrofibry w każdej kieszeni. Jedna kropla na przedniej soczewce zmiękcza całą serię, a mały ekran tego nie pokaże. Między scenami sprawdzaj w pełnym powiększeniu.
- Karty i obiektywy zmieniaj pod dachem. Nigdy pod gołym niebem, nigdy mokrymi rękami.
- Uważaj na kondensację. Kiedy wchodzisz z zimnego, mokrego ogrodu do ciepłej sali, obiektyw paruje z zewnątrz i od środka. Zanim wejdziesz, schowaj aparat do zamkniętej torby i pozwól mu powoli się ogrzać.
- Tego samego wieczoru wszystko wysusz. Otwórz klapki baterii i karty, zdejmij pokrowiec, pozwól torbie wietrzyć się do rana.
Kiedy lepiej wejść do środka
Nie każdy deszczowy dzień jest prezentem i udawanie, że jest inaczej, jest po prostu nie fair.
Zimny listopadowy deszcz nie jest romantyczny ani dla panny młodej w cienkiej sukni, ani dla dziadków czekających na parkingu. Makijaż, który powstawał godzinę, może zniknąć w pięć minut. Niektóre pary po prostu nie chcą na zdjęciach mokrych dołów sukni i zabłoconych butów, i to rozsądne życzenie.
Zaproponuj dziesięć minut na zewnątrz, nigdy nie naciskaj. Ciepły portret przy dużym oknie jest lepszy niż przemoczona para, która nienawidziła każdej sekundy, a oni zapamiętają, jak się czuli tego dnia, długo po tym, jak zapomną o świetle. „Zostaniemy w środku” w wiadomości powyżej nie znalazło się tam przypadkiem.
Kiedy galeria trafia do klientów
Deszczowe dni dają zwykle galerię z własnym nastrojem: miękką, ciemniejszą, bliższą. Pokaż ją taką, jaka jest.
- Trzymaj deszcz razem. Seria kadrów z parasolami czyta się jak rozdział. Rozrzucona między zdjęciami z wnętrz wygląda jak przypadek.
- Nie usuwaj pogody w obróbce. Rozjaśnienie szarego dnia tak, żeby udawał słoneczny, daje dziwną skórę i cały dzień, który wygląda nieprawdziwie.
- Powiedz o tym przy przekazaniu. Jedno zdanie w mailu, z którym wysyłasz galerię zdjęć dla klientów, na przykład „deszcz dał nam kilka moich ulubionych kadrów w tym roku”, podpowiada im, jak ją oglądać, zanim zaczną przewijać.
Lista na deszczowy dzień
- Plan na deszcz wysłany parze tydzień wcześniej
- Dwa przezroczyste parasole i ręcznik w samochodzie
- Zadaszone miejsca w pobliżu sali wybrane zawczasu
- Światło z tyłu i ciemne tło, żeby deszcz było widać
- Czas naświetlania wybrany świadomie: kreski czy koraliki
- Pokrowiec przeciwdeszczowy, osłona przeciwsłoneczna i ściereczki z mikrofibry
- Zamknięta torba na przejście z zimna do ciepła
- Opcja w środku zaproponowana, a nie odrzucona
Prognoza nie jest wyrokiem dla tego dnia. To kolejna informacja o świetle, a czytanie światła to i tak twoja praca.